Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1166 K.2017/3290

... hakkında; Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, doğrudan verilen adli para cezası miktarına göre, kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılan müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik eyleminde, sanığın engellendiği gözetildiğinde mahkemenin suçun vasıflandırmasına yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Temyizin kapsamına göre; sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre

verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun niteliğine, katılan ...'in eksik incelemeye, Cumhuriyet savcısının sanık ...'ın suçunun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,