Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1285 K.2017/3720

A) Maktul ...'i kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, B) Katılan sanık ...'i kasten yaralama suçundan, TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 29. ve 52/2. maddeleri uyarınca 740 TL adli para cezası, C) Hakaret ve tehdit suçundan beraat. 2- Katılan sanık ... hakkında; A) Hakaret suçundan TCK'nun 125/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740 TL adli para cezası, B) Silahla tehdit suçundan TCK'nun 106/2-a, 62/1. ve MK'nun 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, C) Kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen ve sanığın doğrudan 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin bu suça yönelen temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile aynı sanık hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2)Katılanların hak ve yetkisi bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, aynı sanık hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından elde edilen delillerin sanığın mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

üzerine atılı bu suçlar yönünden 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın tehdit ve hakaret suçlararından cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,