Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1631 K.2017/3263

b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in, ... yönelik ve sanık ...'ın, ...'e yönelik kasten yaralama suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, sanık ...'ın, ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından bu hükümler inceleme dışı bırakılmış,

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz incelemesi, sanık ...'nin, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Sanığın, mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...'ın, mağdur ...'ı sol interkostalde 1,5 cm. kesi, sağ ön aksiler hat hizasında 1 cm. kesi oluşturacak şekilde prömotoraksa ve yaşamını tehkliye sokacak şekilde bıçakla yaralamasından ibaret olayda; mağdurlardan kaynaklanan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında makul bir oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin kararın haksız, hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanığın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a) Olay günü, yanlarında bulunan tanık ... ile birlikte alkol alan mağdurlar; ... ve ..., almış oldukları alkolün de etkisi ile daha önceden ... hakkında dedikodu yaydığını düşündükleri sanığın evine gelerek konuşmak istedikleri, konuşmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın, evde kız arkadaşı olduğunu söyleyerek mağdurları gönderdiği, ancak mağdurların yeniden sanığın evine geldikleri, ... elindeki sopa ile tehditte bulunması üzerine, sanığın 300 metre ilerdeki abisinin çalıştığı yerden aldığı bıçakla mağdurları yaraladığı olayda;

hareketli kavga ortamında mağdurun özellikle hayati bölgelerinin hedef alındığını gösterir, her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

b) Mağdurlardan kaynaklanan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında makul bir oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,

d) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;