KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/1733 E., 2016/2066 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nun 81/1, 35/2, 29 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
1) Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdur ... ve kardeşi...'nın beyanlarına, yaralanmaya ilişkin kesin rapora, sanığın yanında bulunan...adlı kişinin yardım etmeye çalışanları engellemesine göre; 3.63 promil alkollü olan sanığın, oradan geçmekte olan mağduru durdurup konuştukları sırada aniden elindeki bira şişesini kırmak suretiyle kesici hale getirip saldırdığı, arter kesisi, kas yaralanması ve yüzde sabit eser meydana getirecek ve hayati tehlike oluşacak şekilde mağduru boynundan yaraladığı anlaşılan olayda;
a) Mahkemenin kasten öldürmeye teşebbüs yönündeki nitelendirmesine dair kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,
b) Mağdur ...'tan sanığa yönelen haksız fiil olarak nitelendirilebilecek herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı gözetilmeden TCK'nun 29. maddesinin uygulanması, kabule göre de “ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememiş olması” şeklindeki gerekçeye rağmen alt sınırdan indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden 2/4 oranında indirim tatbiki ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunmaya, tahrikin derecesine, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/1733, K. 2016/2066, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama