Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1775 K.2017/5165

- ..., ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nun 125/1-4, 43/1, 129/1, 31/3, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1060 TL adli para cezası,

- ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81/1, 35/1-2, 29/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası,

- ...'ya yönelik basit yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 29/1, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 660 TL adli para cezası,

- ...'ya yönelik bıçakla kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca hapisten çevirme 3000 TL adli para cezası,

..., ... ve ... hakkında;

...'a yönelik basit yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 29/1, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 1000 TL adli para cezası,

... hakkında;

- ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası,

- ...'ye yönelik değişen suç vasfı ile kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 2 ay15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdurlar ..., ... ve ...'ya yönelik hakaret, ...’ya yönelik kasten yaralama, ...’ya yönelik silahla kasten yaralama, katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan suça sürüklenen çocuk ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde doğrudan verilen adli para cezaları miktarlarına göre kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

1) Sanık ... hakkında mağdur katılan ...’ya yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur katılan ...’ya yönelik olan silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur katılan ...’e yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında mağdur katılan ...’e yönelik olan silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede ise;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte gittikleri Sempati isimli eğlence mekanından eve gitmek üzere çıktıkları, bu esnada sanık ...’ın söz konusu mekana girdiği sırada güvenlik görevlilerine teslim ettiği bıçağını unuttuğu ve mekana bıçağı almak için geri

döndüğü, suça sürüklenen çocuk ...’ın ise yürümeye devam ettiği esnada mağdur katılan ...’ın omzuna çarpmasıyla aralarında tartışma başladığı ve karşılıklı olarak sinkaflı küfürler ettikleri, mağdur katılan ...’ın suça sürüklenen çocuk ...’a kafa atarak darp ettiği, akabinde Osman arkadaşları Mustafa ve Ertuğrul ile Cumhuriyet Meydanına doğru gittikleri, bu esnada Murat’ın geldiği, suça sürüklenen çocuk ...’ın o anki kızgınlık ve öfke ile Murat’tan aldığı bıçakla mağdurların arkasından koşarak Osman’ı sırtından bıçakladığı, akabinden Murat’ın olay yerine banktan söktüğü sopa ile gelerek mağdurlara saldırdığı ve mağdurların kaçmasıyla olayın son bulduğu anlaşılan olayda;

Sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine ilişkin delil olmadığı, maktuldeki hayati tehlikeye sebebiyet veren darbe sayısının tek oluşu, mobil bir hedefin mevcut olması, aralarında öldürmeye sebep bir husumetin bulunmayışı, suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine devam etme konusunda engel bir hal olduğu konusunda kesin, her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve somut bir delil elde edilemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin hayati tehlike geçirecek şekilde nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK.nun 86/1,3-e 87/1.d, 31/3 maddeleri uyarınca ceza verilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanık ...’ın olayın gelişimi anında, suça sürüklenen çocuk ...’a elinde bulundurduğu bıçağı vererek, suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle iştirak ettiği ve sanık ... hakkında da TCK.nun 86/1,3-e 87/1.d, 37/1. maddeleri uyarınca ceza verilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

c) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,