Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1879 K.2016/2930

1- Mağdurlar ... ve ... ile kardeşlerine ayrıca kayyım olarak atanan mağdur ...'ın şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri ve katılan sıfatlarının söz konusu olmaması karşısında, barodan atanan vekillerinin temyiz talebi ile, 2- Suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının 09.02.2016 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik 1 haftalık yasal süreden sonra 19.02.2016 günü gerçekleşen temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiş,

3- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ile maktul ...'ın evli oldukları, olay günü maktulün yanına çocuğu.... da alarak ortak ikametgahlarından ayrıldığı, babasının memleketi olan Doğubayazıt'a gitmek üzere İstanbul ilinden otobüse bindiği, bu durumu öğrenen sanığın aracı ile takip ederek İzmit otogarında otobüsü yakaladığı, eve dönmesi hususunda maktulü ikna etmeye çalıştığı, maktulün ikna olmaması üzerine sanığın, oğlu ...alarak indiği otobüse tekrar binip ikna etmeye çalıştığı, maktulün eve dönmeyi kabul etmemesi üzerine tabancasını doğrultup ateşlediği,

maktulün vücuduna isabet eden mermiler nedeniyle öldüğü anlaşılan olayda, önceki olayların sanık tarafından kabullenilmesi ile özellikle tarafsız tanık beyanları dikkate alındığında maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız fiil olarak nitelendirilebilecek herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde TCK'nun 29. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşi maktul ...'ı nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;