Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2004 K.2016/2671

1) Sanık .. hakkında maktul . yönelik hakaret suçundan doğrudan verilen adli para cezası, miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, müdafiinin bu hükme yönelen temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktuller .,., karşı kasten öldürme suçları ile katılan. karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .,.,.,.,.,.,.,. ile suça sürüklenen çocuk ,.,. hakkında yalan tanıklık suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık . ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrike yönelen, katılanlar . ve .. vekilinin ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile sanık . hakkında yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek,