Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2074 K.2017/3964

Korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmek, öldürmeye kalkışmak suçundan beraat, ..., ... hakkında; TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

1)Müşteki ...'nun genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle sanıklar hakkında bu suç nedeniyle açılan kamu davasına katılması mümkün olmadığından, müşteki ... vekilinin bu suçtan verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir

kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığına, suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında ceza verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığına, katılan ... vekilinin eylemde tasarlama unsuru bulunduğuna, tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,

b)5271 sayılı CMK'nun 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de,

Türkiye Cumhuriyeti Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı

yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafilik giderinin 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi ,

Usul ve yasaya aykırı olup, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde ve hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünde yer alan (2191.83) TL ibaresinin ise (1300.5) TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4)Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

1)Maktul ...'ın kardeşi ... ile birlikte temyize konu olayın gerçekleştiği tarihten bir kaç gün önce sanık ...'ye yönelik kasten yaralama suçunu işledikleri sanık ... tarafından iddia edilmiş ve aldırılan hastane evrakları da sanık ...'nin bu iddialarını destekler mahiyette gelmiştir....'nin darp edilmesi olayını takip eden günlerde ise yine sanıkların iddiasına göre maktulün yanına aldığı arkadaşları ile birlikte sanıkların ikamet ettiği evin önüne gelerek sanıkları hedef alacak şekilde hakaret ve tehdit içerikli sözlerle rahatsızlık verdiği, bu duruma sinirlenen sanık ...'un ikrar içerikli beyanından da anlaşılacağı üzere olay günü de maktulün aynı eylemine devam etmesi nedeniyle yanında bulundurduğu tüfekle ateş ederek maktülü öldürdüğü olayda;

Sanıklar .... ile ... olaydan üç gün sonra ellerinde iki adet tüfekle teslim olmuşlar, olay yerinde ele geçirilen beş adet tüfek kartuşu ile tüfekler birlikte incelemeye gönderilmiş, aldırılan kriminal rapora göre atılan beş adet kartuşun tüfeklerden yalnızca biriyle atıldığının tespit edildiği,

sanık ...'un yalnızca kendisinin ateş ettiğini, başkasının ateş etmediğini beyan ettiği ve sanık ...'nin de ateş etmediğini savunması karşısında, olay yeri olan sanıklara ait evde bulunan tüfek fişek kutusundan sanık ...'nin parmak izi çıkmış olsa da bu delilin sanık ...'nin sanık ... ile birlikte maktule yönelik kasten öldürme eylemini gerçekleştirdiğini kanıtlar nitelikte yeterli bir delil olmadığı, sanığın kutuya ne zaman hangi amaçla dokunup iz bıraktığı hususunun şüpheli olduğu, sözkonusu şüphenin sanık lehine yorumlanarak beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; a)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,

b)5271 sayılı CMK'nun 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de,

Türkiye Cumhuriyeti Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı

yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafilik giderinin 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi ,