Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/208 K.2016/795

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK’nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesine göre kararlarda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; hükümlünün yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin “tefhimden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine “tebliğden” itibaren başlayacağı belirtilerek hükümlünün yanıltıldığı, daha sonraki tebligatın ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca hükümlünün müdafiine yapılması gerektiği gözetildiğinde, hükümlü müdafiinin 08.10.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun belirlenmesiyle yapılan incelemede,

İçtimaya konu hükümlerin bir kısmının alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin olduğu, CMUK'nun 188/1. maddesi uyarınca hükmün verildiği 18.09.2014 tarihli duruşmaya gelmeyen hükümlü müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca başka bir zorunlu müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek

savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği gözetilmeden müdafiinin hazır olmadığı oturumda hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 150/3 ve 188/1. maddelerine muhalefet edilmesi,