KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/2087 E., 2017/3585 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Sanık ...'ın, ...'a ait aracın tamiri için... ile birlikte katılana ait tamir dükkanına geldikleri, aracın yeniden arıza yapmış olması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı,...'ın kendisini darp etmesi nedeniyle silah çeken katılanın...'ın peşinden koştuğu sırada sanık ...'un tabancasını ateşleyerek, katılanı batın, sol göğüs, sağ kol, bacak ve sol diz bölgelerinden karaciğer ve mide harabiyetine neden olacak şekilde hayati tehlike oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;
teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın makul bir ceza tayin edilmesi yerine, 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ile dosya içeriğinden; ilk haksız hareketin sanık ve arkadaşlarından geldiği, mağdurdan sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz veya tahrikte dengenin sanık lehine bozulmasını gerektirecek bir davranışı olmadığı halde haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerden takdiri indirim nedeni bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin subüta ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/2087, K. 2017/3585, 30 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama