Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2299 K.2017/3068

Sanık hakkında yargılama aşamalarında Çanakkale Adli Tıp Şube Müdürlüğünden 19.09.2013 tarihinde alınan rapor ile 4. Adli Tıp İhtisas Kurulundan 26.05.2014 tarihinde alınan raporlar arasında her hangi bir çelişkinin olmadığı, raporların aynı doğrultuda olup hükme yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden.

Cumhuriyet savcısının haksız tahrikin uygulanmaması gerektiğine, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin sanığın akıl sağlığı konusunda tekrar rapor alınması, ağır haksız tahrikin söz konusu olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;