KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/2398 E., 2017/399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahla kasten yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama ve mala zarar verme
- Hüküm
- ... hakkında; TCK'nun 81/1,35/1-2,62/1,53/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
TCK'nun 86/2,86/3-e,62,53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, ... hakkında; Tüm suçlardan beraat , ... hakkında; Beraat
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca,
b) Sanık ... müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde kararı yalnızca “sanık” sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra “katılan” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince,
REDDİNE karar verilmiştir.
2- Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, Cumhuriyet savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a) Olayı hangi tarafın başlattığının belirlenememiş olması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik nedeniyle TCK'nun 29. maddesi gereğince asgari hadden indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
b) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/2398, K. 2017/399, 14 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama