Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2462 K.2017/4198

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğu, hakaret suçundan verilen beraat kararıyla ilgili gerekçeye yönelik olmayan talebinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hükümlere yönelen temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanık ...'un mağdur ...'ı batın ve sırt bölgesinden iki bıçak darbesiyle, kolon, pankreas, diyafram ve dalak yaralanmasına, splenektomiye ve organlardan birinin işlevinin sürekli kaybına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi, karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,