Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2552 K.2017/160

Silahlı terör örgütüne silah sağlamak suçundan hükümlü ...’ın, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2009 tarihli ve 2005/221 esas, 2009/305 sayılı ilâmı ile verilen 15 yıl hapis cezasının infazı sırasında,

suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak eyleminden ötürü 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-1 ve 48/2. maddeleri uyarınca 15 gün hücre disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17/07/2008 tarihli ve 2008/94 sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Tekirdağ İnfaz Hâkimliğinin 07/10/2008 tarihli ve 2008/827-770 sayılı kararına vaki itirazın keza reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2009 tarihli ve 2008/1109 sayılı kararı ile kesinleşmesi sonrasında,

hükümlünün 02/08/2010 tarihli dilekçesi ile 6008 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi doğrultusunda disiplin cezasının yeniden incelenmesi talebinde bulunması üzerine, hükümlünün talebinin kabulü ile 2008/94 sayılı disiplin cezasının ortadan kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 22/03/2011 tarihli ve 2011/243-344 sayılı kararına infaz savcılığınca yapılan itirazın kabulü ile bahse konu kararın kaldırılmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2011 tarihli ve 2011/398 değişik iş sayılı kararı ile;

Tekirdağ L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı devam eden hükümlünün suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Kanunun 44/3-1 ve 48/2. maddeleri uyarınca 15 gün hücre disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair adı geçen infaz kurumu disiplin kurulu başkanlığının 17/07/2008 tarihli ve 2008/95 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin Tekirdağ İnfaz Hâkimliğinin 09/10/2008 tarihli ve 2008/777-810 sayılı kararına vaki itirazın keza reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2008 tarihli ve 2008/1110 sayılı kararı ile disiplin cezasının kesinleşmesi sonrasında,

hükümlünün 02/08/2010 tarihli dilekçesi ile 6008 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi doğrultusunda disiplin cezasının yeniden incelenmesi talebinde bulunması üzerine, hükümlünün talebinin kabulü ile 2008/95 sayılı disiplin cezasının ortadan kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 22/03/2011 tarihli ve 2011/242-345 sayılı kararına infaz savcılığınca yapılan itirazın kabulü ile bahse konu kararın kaldırılmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2011 tarihli ve 2011/399 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; I-Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2009 tarihli ve 2008/1109 sayılı kararı ile aynı mahkemenin 21/11/2008 tarihli ve 2008/1110 sayılı kararları yönünden yapılan incelemede;

Hükümlünün 10/07/2008 ve 11/07/2008 tarihli Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği dilekçelerinin, terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan ve terör örgütünü övücü nitelikte ifadeler içermesi nedeniyle terör örgütü propagandası yaptığından bahisle hakkında hücre disiplin cezaları kararı verilmiş ise de, hükümlünün disiplin cezalarına konu eylemleri nedeniyle başlatılan ceza soruşturmaları neticesinde Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gibi, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2010/8911 esas,

2012/5154 sayılı kararında “Cumhuriyet Başsavcılığına verilen dilekçe ile yargı merciilerince yapılan soruşturmalara tepki olarak ‘Ben de sayın Öcalan diyorum ve bu suçu işleyip kendimi ihbar ediyorum' şeklinde kanaatini açıklamaktan ibaret eylemde suç ve suçluyu övme suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı” yönünde karar verildiği ayrıca resmi kurumlara gereğinin yapılması için yazılan dilekçelerin aleniyet unsuru taşımadığı bu itibarla eylemlerin terör örgütü propagandası niteliğinde kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın reddi yönünde karar verilmesinde;

II-Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2011 tarihli ve 2011/398 değişik iş sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 01/04/2011 tarihli ve 2011/399 değişik iş sayılı kararları yönünden yapılan incelemede;

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunun 6/2.maddesine 6008 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen “Disiplin cezasına karşı yapılan şikâyet üzerine infaz hâkimi, hükümlü veya tutuklunun savunmasını aldıktan ve talep edilen diğer delilleri toplayıp değerlendirdikten sonra kararını verir.

Hükümlü veya tutuklu, savunmasını, hazır bulunmak ve vekaletnamesini ibraz etmek koşuluyla avukatıyla birlikte veya avukatı aracılığıyla yapabilir, infaz hâkimi gerekli görmesi durumunda hükümlü veya tutuklunun savunmasını ceza infaz kurumunda da alabilir.” şeklindeki düzenleme ile 6008 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde yeralan “bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce verilmiş ve infaz hâkimliğinin incelemesinden geçmiş disiplin cezalarına karşı, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren altı ay içinde yeniden yapılan başvurular,

4675 sayılı Kanunun bu Kanunla değişik 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen usulle karara bağlanır.” şeklindeki hükme nazaran disiplin cezalarının yeniden değerlendirilmesi başvurusu üzerine yapılacak inceleme neticesinde infaz hâkimliğince yeni bir karar verilebileceği, geçici maddede kısıtlayıcı bir düzenleme bulunmaması karşısında hükümlünün yeniden inceleme başvurusunda ancak yeni olgu ve deliller ibraz etmesi koşuluna bağlı olarak disiplin cezasının kaldırılmasına karar verilebileceğinin kabul edilmesinin yasaya uygun bir yorum olmayacağı cihetle,

merciince kesinleşmiş disiplin cezasının ancak yeni delil ve olgu bulunması halinde kaldırılabileceği, infaz hâkimliğince talebin usul yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulü yönünde karar tesisinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14/04/2015 gün ve 94660652-105-59-0593-2015/8448/26594 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA