Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/257 K.2017/2398

..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralama suçlarından; CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraat, 2-Sanık ... hakkında; Kasten öldürme suçundan TCK.nun 25/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın katılan ... vekiline 14/06/2013 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, yasal süresinden sonra katılan vekili tarafından 26/06/2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin ve maktulden katılanlar vekilinin sanık ... hakkında diğer mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından bu suçlara ilişkin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçunun, gerçekleşen bir saldırıyı def etmek zorunluluğu ile meydana geldiği gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınarak 5237 sayılı Yasanın 25/2. maddesince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmiş ise de; sanığın haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırıyla orantılı biçimde defetme

çabası içinde olduğundan eyleminin TCK.nun 25/1 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmış olup yazılı şekilde yanılgılı değerlendirmeyle TCK.nun 25/2 maddesi gereğince hüküm kurulması,