Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2687 K.2017/2794

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, teşebbüs, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına sanığın öldürme yada yaralama kastıyla hareket etmediğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın tüfekle ateş ederek sırtından isabetle vurduğu mağdurda hemopnomotoraks akciğer yaralanması, kaburga kırığına ve yaşamsal tehlikeye neden olduğu, olayda teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 26/10/2015 tarihli bozma ilamını da etkisiz kılacak şekilde asgari hadde çok yakın 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237