Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2745 K.2017/2921

a) Maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan; TCK'nun 81, 21/2, 53. maddeleri gereğince 21'er yıl hapis cezası, b) Mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; ayrı ayrı TCK'nun 81, 35, 29, 53. maddeleri gereğince 5'er yıl hapis cezası. c) Mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 53. maddeleri gereğince 13'er ay 15'er gün hapis cezası, d) Mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 53. maddeleri gereğince 3'er ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur ...'un, 04.06.2009 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında, şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve katılan sıfatının söz konusu olmaması karşısında temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından vasisinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. 2- Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas sabıkalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs ve olası kastla öldürme suçları yönünden TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ın, mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, maktul ...'ı olası kastla öldürme, mağdur ... ve katılan ...'ı olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanıklar müdafinin kararın gerekçesiz olduğuna, delil yetersizliğine, sanıkların lehine olan delillerin ve TCK'nun 44. maddesinin göz önüne alınmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar hakkında mağdur ... ve katılan ...'ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Sanıklara yüklenen suçlar için kanunda öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle TCK'nun 66/1 ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 12 yıl olan uzatılmış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 13.09.2005 tarihi de dikkate alındığında, temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının TCK'nun 66/1 ve 67/4. maddeleri ile CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

B- Sanıklar hakkında mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, maktul ...'ı olası kastla öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;