Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2760 K.2017/4486

Katılan sıfatı da bulunan sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçeleri incelendiğinde, temyiz itirazlarının ''sanık'' sıfatı ile ''kasten öldürmeye teşebbüs'' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın müşteki ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suçun maddi ve manevi unsurunun oluşmadığına, savunma yapma hakkının elinden alındığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, eyleminin basit yaralama olduğuna ve davanın düşürülmesi gerektiğine,

sanık müdafiinin kararın eksik inceleme sonucu alındığına, olayda müdafisi bulunduğu sanık ... yönünden ağır tahrik halinin mevcut olduğuna, sanık ...'in sadece kendini savunmak istediğine, öldürme amacı gütmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer