Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2869 K.2016/2351

Suç işlemek amacıyla örgüte üye olma, yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık .5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 220/1, 220/3. 109/2, 109/3-a-b. 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis, 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair kapatılan CMK.nun 250. maddesi ile görevli .,..

Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2009 tarihli ve . esas, 2009/30 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, infaz aşamasında .,. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2015 tarihli ve 2015/216 değişik iş sayılı içtima kararına konu 6 yıl 20 ay 15 gün hapis cezasının 5275 sayılı Kanun'un 107/4. maddesi gereğince 1/4 indirimden yararlandırılmak suretiyle infazına ilişkin.

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/08/2015 tarihli ve 2015/1-116 sayılı müddetnameye yönelik itirazın reddine dair .,., Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve .esas sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin mercii .,., Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2015 tarihli ve 2015/1648 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı, dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/4. maddesinde yer alan "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkumiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz altı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını,

süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü hakkında örgüt faaliyeti kapsamında işlenen yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından da 5237 sayılı Kanun'un 109/2-3-a-b, 86/1,3-e, 87/3. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükümlerinin infazının 5275 sayılı Kanun'un 107/4. maddesi gereğince yapılması gerektiğinin gözetilmeden,

itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 30.03.2016 tarih ve 94660652-105-34-995-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2016 tarih ve . sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: