Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2920 K.2017/5162

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...’un, mağdur katılan ...’a yönelik olan nitelikli kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta ve haksız tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanıklar hakkında; mağdur katılan ...’u nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken "6 yıl 18 ay hapis cezası" yerine hesap hatası sonucu "7 yıl 6 ay hapis cezası" şeklinde, TCK.nun 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken "4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası" yerine hesap hatası sonucu "5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası" ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken "3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası" yerine hesap hatası sonucu "4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası" şeklinde fazla ceza tayin edilmesi,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,