Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3015 K.2016/2664

Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret ve tehdit suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2015 tarihli ve 2015/127 değişik iş sayılı toplama kararıyla 22 yıl 30 ay hapis cezasına hükümlü Özgür Taniyit’in kalan cezasının açık ceza infaz kurumunda infaz edilmesi talebinin reddine dair İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 03/04/2015 tarihli ve 2015/1732 esas, 2015/1641 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2015 tarihli ve 2015/1406 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlü hakkındaki dosya kapsamına göre, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 10/1. maddesinde yer alan "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin talepleri üzerine, koşulları taşıdıklarının anlaşılması hâlinde kurum idare ve gözlem kurulu tarafından açık kurumlara ayrılmalarına karar verilir.

Hükümlünün koşulları taşımadığının anlaşılması halinde ise talebin reddine dair verilen gerekçeli karar ilgiliye tebliğ edilir.” şeklindeki düzenlemede kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin açık ceza infaz kurumuna ayrılma taleplerinin bulundukları ceza infaz kurumu idare ve gözlem kurulu tarafından karara bağlanacağının belirtildiği, somut olayımızda hükümlü müdafiinin açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin İzmir 1. İnfaz Hakimliği tarafından reddine karar verildiği,

İnfaz Hakimliğinin idarenin yerine geçip karar veremeyeceği, açığa ayrılma hususunun bir kısım hükümlü yönünden idare ve gözlem kurulu kararıyla bir kısım hükümlü açısından İnfaz Hakimliği kararıyla sonuçlandırılmasının uygulamada eşitsizliklere ve sorunlara yol açabileceği, açığa ayrılma taleplerinin yukarıda bahsi geçen yönetmelik gereğince hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumu idare ve gözlem kurulu kararıyla değerlendirilmesi gerektiği, söz konusu bu karara karşı şikayet üzerine ancak İnfaz Hakimliğinin açığa ayrılma talebi konusunda değerlendirme yapabileceği gözetilmeden,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 26.02.2016 tarih ve 94660652-105-35-2-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2016 tarih ve 2016/94140 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;