KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/3022 E., 2017/431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tasarlayarak öldürme
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK.nun 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis 2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK.nun 82/1-a, 31/3, 62, 31/3-son maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Suç tarihinde 16 yaş 7 aylık olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a maddesi uyarınca verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasından, 14 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası gerektiren aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle, yaşı ile orantılı bir ceza belirlenmesi yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, bu cezadan aynı Yasanın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında da 12 yıl 6 ay yerine, 12 yıl 3 ay hapis cezası verilmesi, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasında uygulanma olanağı bulunmadığı halde, 31/3. maddesinin son cümlesi ile cezanın 8 yıla düşürülmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'un maktul ...'ya yönelik nitelikli
kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı nedenlerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
sanık ... yönünden, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3022, K. 2017/431, 15 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama