KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/325 E., 2016/3975 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme, kasten yaralama, hakaret
- Hüküm
- 1-Sanık ... hakkında; a-)TCK.nun 85/1, 22/3, 62/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,
Karar Metni
594 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
b-)TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, c-)TCK.nun 86/2, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası, d-) Hakaret suçundan; Beraat, 2-Sanık ... hakkında; Kasten öldürme suçundan; Beraat, 3-Sanık ... (Pirdal) hakkında; Kasten yaralama suçundan kamu davasını mükerrirlik nedeniyle CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca Reddine, b-)Hakaret suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca Beraat,
TEMYİZ EDENLER
Sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, Katılan ... vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... ..... hakkında bilinçle taksirle ölüme neden olma suçu ile kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, müdafii tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın 12.01.2016, 11.08.2016, 19.08.2016,26.09.2016 ve 17.10.2016 tarihlerine cezaevinden gönderdiği dilekçelerde “cezanın onanmasını” talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, sanığın “cezanın onaylanması” talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin,
CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık ... .....'in maktüle yönelik bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık ...'in maktüle yönelik kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmü, katılanlar .... ve .... vekillerinin temyiz dilekçeleri içeriklerine göre sanık ... .....'in katılanlar .... ve ....'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre. Sanık ... .....'in arkadaşı olan maktül ... ile .....'un evinin önüne geldiği, burada araç içerisinde elinde av tüfeğiyle bekleyen ....'i görüp ona bir tokat atıp elindeki av tüfeğini aldığı ve diğer sanık ...'in de bulunduğu.....'un yaşadığı apartmana doğru gittiği sırada sanık ...'in arkadaşı olan mağdur ... ile karşılaştığı, sanık ... .....'in tüfeğin dipçiğini mağdur ...'a doğru savurduğu ve dipçiğin mağdurun çenesine değdiği,
sanık ...'in de eğilerek kendisini korumaya çalıştığı esnada sanık ... .....'in tüfeği çapraz bir şekilde tuttuğu ve tüfeğin aniden ateş alarak av tüfeği saçma tanelerinin yakın mesafede ve tüfeğin namlusu yönünde bulunan arkadaşı maktül ...'ın başına isabet ettiği ve maktülün olay yerinde öldüğü olayda; sanık ... ..... hakkında maktül ...'a yönelik eylemi nedeniyle bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan ceza verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma ön..... düşünceye iştirak edilmemiştir.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... .....'in maktül ...'a yönelik bilinçli taksirle ölüme neden olma, mağdurlar ... ve ....'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in maktül ...'a yönelik kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınarak CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş,
incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin sanık ...'in suçunun sübut bulduğuna, sanık ... ..... hakkında suç niteliğine, takdiri indirim uygulanmasına vesaireye yönelen, katılanlar .... ve .... vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık ... ..... hakkında mağdurlar ... ve ....'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/325, K. 2016/3975, 16 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama