KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/3260 E., 2017/4491 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 4 ay hapis cezası.
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, katılan ... ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile katılanın birbirlerinin amcasının oğlu oldukları, kendilerine miras kalan evin kapısına katılan tarafından zincir vurulması ve bu nedenle sanığın eve girememesinden ötürü taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılanın sanığa yumruk vurarak BTM ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarına orta (2) derece etkileyecek kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı, sanığın ise katılanı 6 bıçak darbesiyle yaşamsal tehlikeye neden olacak, duyu veya organlarından birinin (dalak) yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda,
1- TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyuta göre makul oranda indirim
yapılması gerektiği gözetilmeden, asgari oranda indirim tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3260, K. 2017/4491, 29 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama