Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3288 K.2017/2581

a-) Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 81/1, 35, 29, 62/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

b-) Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 125/1-4, 129/1, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.300.TL adli para cezası,

c-) 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 62/1, 63, 52/2 ve 54. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 1.000.TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında;

Katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000.TL adli para cezası.

3- Sanık ... hakkında;

Katılan ...'yi kasten yaralama suçundan TCK.nun 25/1, CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

4- Sanık ... hakkında;

Katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 17.01.2017 ve 09.03.2017 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,

2- Katılan sanık ... hakkında; katılan sanık ...'ye yönelik eylemi nedeniyle "kasten yaralama" suçundan doğrudan adli para cezası verilmiş olması ve 14/04/2011 tarihli, 6217 sayılı Kanunun geçici 2'nci maddesi ile 5320 sayılı Kanunda yapılan değişiklik karşısında, "Bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından" katılan sanık ... vekilinin bu hükme yönelen temyiz isteminin,

3- Katılan sanık ... hakkında; katılan sanık ...'ye yönelik eylemi nedeniyle "kasten yaralama" suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, katılan sanık ... vekilinin bu hükme yönelen temyiz isteminin,

4- Katılan sanıklar Murat ve ...’in, sanık ... hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu hükme yönelik temyiz talebinin,

CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan sanıklar Murat ve ... müdafiinin temyiz talebi doğrultusunda sınırlı incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın, katılanlar Volkan ve ...’i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... yönünden kurulan mahkumiyet hükmünde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;