Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3304 K.2017/3732

Kasten öldürmeye teşebbüs suçu sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat. 2) Sanık ... hakkında; TCK'nun 82/1-a, 35/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası. 3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezası, CMK'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...'nın, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının dilekçesi hakkında mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. Suça sürüklenen çocuk ...’nın, olay öncesi kuzeni olan ...’ya bıçak temin ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, inandırıcı, somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...’ya yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat hükmünün incelemesinde ise; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı,

gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk ...’nın cezalandırılmasına, sanık ... müdafiinin vasfa, meşru savunma ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden.