Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3314 K.2017/3578

Suç tarihi itibariyle, Türk Ceza Kanununda 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki 31/3. maddesi uyarınca 14 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası verilmesi gerektiği, sanık hakkında 19 yıl hapis cezası verildiği anlaşılmakla, mahkemenin bu yönde yaptığı uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eleştiri içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’un maktul ...’e yönelik olan nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden.