KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/3342 E., 2019/1609 K.·(Kanun Yararına Bozma İstemi)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2019
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan hükümlü ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/3 ve 220/4. maddesi delaletiyle, 174/1, 174/2 ve 52/2 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ve 90.000.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2013 tarihli ve 2012/96 esas, 2013/56 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde düzenlenen infaz rejimin uygulanıp uygulanmayacağı husunda infazda tereddüt nedeniyle talepte bulunması üzerine,
hükümlü hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçuna ilişkin cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmemesine ilişkin Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2015 tarihli ve 2014/294 esas, 2014/235 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli ve 2015/986 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde yer alan "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz altı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." şeklindeki düzenlemesi karşısında,
hükümlü hakkında örgüt faaliyeti kapsamında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün infazının 5275 sayılı Kanunun 107/4. maddesi gereğince yapılması gerektiği gözetilmeden,
itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30/03/2016 gün ve 94660652-105-06-1472-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3342, K. 2019/1609, 18 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama