Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3460 K.2018/333

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan; TCK'nun 191/2-3-4-5 maddesi uyarınca tedavi altına alınmasına ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hüküm, Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 gün ve 2012/ 534 esas, 2013/15 karar numaralı ilamı uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmekle, temyiz incelemesinin kapsamı dışında bırakılmış, temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanığın hakkında "kasten öldürme" suçundan kurulan ve re'sen de temyize tabi olan hüküm yönünden yapılmıştır,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, Sevilay’a yönelik öldürme eyleminin sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında TCK.nun 32. anlamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına yönelik olarak Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23/01/2014, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 29/01/2014, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 30/10/2014, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 31/10/2014 tarihli raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından,

sanığın suç tarihinde "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair, varsa önceye ait raporları ve adli tahkikat dosyası ile birlikte, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak, sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,