Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3573 K.2017/3853

TCK'nun 86/2-3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (iki kez), TCK'nun 81/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, 2-) Sanık ... hakkında; TCK'nun 86/2-3, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası (iki kez), TCK'nun 81/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak ve ayrıca süresinden sonra olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında; mağdurlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

3- 23.01.2006 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında; mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e, sanık ... hakkında da; mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama eylemlerinden dolayı sevk maddesi gösterilerek dava açıldığı halde, her iki sanık hakkında; mağdurlar ..., ... ve ...’e karşı eylemler bakımından dava açılmadığı gerekçesi ile mahkemece yeniden iddianame düzenlenmesi istenmesi üzerine tanzim edilen 08.06.2010 tarihli iddianame ile açılan davaların mükerrer dava olduğu ve reddine karar verilmesi gerektiği halde herhangi bir hüküm tesis edilmediği, ayrıca 23.01.2006 tarihli iddianame ile açılan sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu bakımından da hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, bu hususlarda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

4- a-) Sanık ...'un, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan, hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21/09/2005 tarihli raporuna göre; mağdur ...’in sağ femoral arter ve ven ile ince bağırsaklarında harabiyet bulunması, hayati tehlike geçirmesi, 90 cm.lik ince bağırsak rezeksiyonunun organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olması karşısında, öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezalarda 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınıra yakın şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, sübuta, delillerin hukuka aykırı olduğuna, delil takdirinde hata yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK’nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına

ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

6- Sanık ...’in, mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Tüm dosya kapsamı, özellikle mağdur ...'in beyanları, soruşturma aşamasındaki beyanı alınan tarafsız tanık ...'ın anlatımları ve teşhis tutanakları dikkate alındığında, ani gelişen olayda sanık ...’in, eylemi doğrudan gerçekleştiren sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken, olaya kendisinin sebep olduğunu düşünen sanığın, suçu üstlenmeye yönelik savunmalarına itibar edilerek yanılgılı değerlendirme ile mahkumiyet hükmü kurulması,