KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/3645 E., 2018/3377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tasarlayarak öldürme
- Hüküm
- 1-Sanıklar ... ve ... hakkında suçu bildirmeme suçundan; ayrı ayrı CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine,
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-Sanıklar... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik tasarlayarak kasten öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-a, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılanlar vekilinin sanıklar ...ve ... hakkında suçu bildirmeme suçu yönünden verilen beraat hükmünü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine, duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in maktule ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına, maktulden katılanlar vekilinin kararın aleyhe yönden isabetsiz olduğuna yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3645, K. 2018/3377, 11 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama