Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3675 K.2017/4399

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 81, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

3- Sanık Abdulkadir hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 81, 35, 39/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası,

4- Sanık Abdulkadir hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 81, 35, 39/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

5-Sanık Abdulkadir hakkında mağdur Savcı'yı tehdit suçundan; TCK'nun 106/1-1.cümle, 62, 53,58 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

6-Sanık Abdulkadir hakkında mala zarar verme suçundan; şikayetten vazgeçme nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca düşmesine,

7-Sanık Abdulkadir hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdurlar ... ve Ferhat’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’in mağdurlar ... ve Ferhat’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım, mağdur ...’ya yönelik tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden;

suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin suç vasfına, erteleme koşullarında hata yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;