Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3927 K.2016/3247

1) Sanık . müdafiinin 1 haftalık yasal süre içerisindeki temyiz isteminden sonra, 21/04/2016 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, müdafiinin temyiz talebinin, CMUK.nun 317 maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiş; katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükmü elektronik imza ile 22.05.2015 tarihinde, o yer Cumhuriyet savcısının ise yine 25.05.2015 tarihinde Uyap üzerinden elektronik imza ile onayladığı temyiz dilekçeleriyle süresinde temyiz ettikleri gözetilerek inceleme yapılmış, buna bağlı olarak tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiş,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve Görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur .nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna göre suç vasfı tayin, takdiri indirm sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz

itirazlarının reddiyle,

a) Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması, suretiyle eksik ceza verilmesi,

b) TCK'nun 29. maddesinin uygulanması bakımından sanık ile katılan . arasında geçtiği belirtilen ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına gerekçe olarak gösterilen olaylara ilişkin,.Cumhuriyet Başsavcılığının . esas ve 2014/33014 nolu soruşturma dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre haksız tahrik ile indirim oranının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Temel cezanın tayini sırasında hüküm fıkrasında "TCK'nun 82/1-g" maddesi yerine aynı Kanunun "82/1-e" maddesine yer verilmesi,

d) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

e) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,