Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/412 K.2016/2283

Hükümlü .. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 59, 31, 33, 36, 40. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay . Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet Savcısının talebi üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun . esas, 2006/165 sayılı kararı uyarınca hükümlünün, uyarlama yargılamasında aleyhe bozma yasağından yararlanamayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Yeni bir hüküm verilmesine göre; eylemin, kararın dayandığı delillerin, lehe aleyhe yasa uygulamalarının denetime elverecek biçimde, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile ulaşılan sonuçların neler olduğunu özetle gösterecek şekilde gerekçeli karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, Anayasanın 141, CMK'nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Uyarlamaya konu olan kesinleşmiş hüküm, verilen uyarlama kararı ile tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından infaza esas alınacak olan uyarlama kararında müsadere ve kesinleşen hükümden önce yapılan yargılama giderleri ile vekalet ücretinin kararda gösterilmemesi,

3) Kabule göre ise; hükümlü hakkında katılanı öldürmeye tam teşebbüs eyleminden dolayı kurulan hükümde 16 yıl hapis cezası tayin edildiği halde, uyarlama sonucunda lehe olduğu değerlendirilen 5237 sayılı TCK'nun suça teşebbüsü düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35'nci maddesi gereğince uygulama yapılırken katılanda meydana gelen zararın niteliği ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde en alt sınırdan 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,