Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4164 K.2017/2402

Sanığın, maktulü öldürdükten sonra, üzerindeki cüzdan, cep telefonu ve parayı aldığı yönündeki beyanı karşısında; bu eyleme ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde her zaman işlem yapılabilmesi ve dava açılabilmesi olanaklı görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanığın tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin delillerin hatalı değerlendirilerek suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, eylemin TCK.nun 82/1-a-h maddelerine uyduğuna, verilen cezanın az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve suç eşyasının müsaderesine karar verilirken TCK. 54 şeklinde uygulama maddesinin gösterilmemesinin kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği