Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4302 K.2018/50

Mağdur ... vekilinin 07/03/2013 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olduğunu beyan etmesi sebebiyle katılanlık sıfatı bulunmadığından, vekilinin katılan vekili sıfatıyla temyiz talebinin reddine karar verilerek sanık müdafiinin temyiz istemi ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastı bulunmadığına, eylemin kaza sonucu meydana geldiğine, haksız tahrik indiriminin dahi yetersiz olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

2-Mağdur ... ve vekilinin, bozma öncesi yargılamada şikayetinden vazgeçtiği gözetilmeyerek, katılanlığına ve lehine ücreti vekalete hükmolunması,

3-Bozma öncesi ilk hükümde sonuç ceza; TCK'nun 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca; 6 yıl 10 ay 15 gün hapis olması gerekirken, hatalı hesaplama

S/2

sonucu 6 yıl 9 ay 15 gün hapis olarak hükmolunduğundan ve aleyhe temyiz de bulunmadığından, kazanılmış hak olduğu gözetilmeyerek, CMK'nun 326/son. maddesi uyarınca; sonuç cezanın 6 yıl 9 ay 15 gün hapis olarak hükmolunması gerektiği gözetilmeyerek cezanın yazılı şeklide 6 yıl 10 ay 15 gün hapis olarak gösterilmesi,