Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4359 K.2017/38

a- TCK.nun 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası b-6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52, 53, 58, 63, 54 . maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, 1000 TL adli para cezası 2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81/1, 39/2, 29, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına göre, sanıklar ... ve .... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... müdafinin hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ...’ın maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında maktulün nüfus bilgisinin bulunmaması, mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak değerlendirilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, maktul ...'a yönelik sanık ...'in kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve sanık ...'ın ise kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin vasfa, TCK 87/4 maddesinin uygulanması gerekliliğine, TCK.nun 29. maddesinden daha fazla indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,