Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4368 K.2018/762

Taammüden adam öldürme ve bu suça yardım suçlarından sanıklar ... ve ...haklarında yapılan yargılama sonucunda beraatlerine dair kapatılan Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/1999 tarihli ve 1997/112 esas, 1999/564 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12/02/2001 tarihli ve 2000/300 esas, 2001/463 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmesini müteakip, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli ve 1997/112 esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 tarihli ve 2016/314 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2012/3-909 esas, 2014/121 sayılı ilamında mahkemece incelenmeyen ve kararda değinilmeyen delillerin yeni delil niteliğinde olduğunun belirtildiği, somut olayımızda 12/02/1996 yılında maktuller ... ve ...'in öldürülmeleri eylemiyle ilgili olarak Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ... ve ...haklarında yapılan yargılama sonucunda delil yetersizliğinden beraatlerine karar verilerek gerçek suç faillerinin tespiti için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu,

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sırasında söz konusu suçu birlikte işlediği iddia olunan ...'nın 25/08/2002 tarihinde emniyet görevlilerince alınan ifadesinde ve 24/08/2002 tarihli ifadeli yer gösterme sırasında oluşturulan kaset kaydının çözüm tutanağında söz konusu suçu ... (söz konusu bu suça ilişkin olarak sanıklar ... ve ... hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 22/01/2016 tarihli ve 1999/35253 soruşturma, 2016/4065 esas, 2016/259 no ile iddianame düzenlendiği ), ... ve ...ile birlikte işlediğini beyan etmesi karşısında, söz konusu bu ifade,

yer gösterme tutanağı ve kaset çözümünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin kabule değer olabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/06/2016 gün ve 94660652-105-34-4154-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle,

incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...hakkında, 12/12/1996 tarihinde ... ve ...'i öldürdükleri iddiasıyla tasarlayarak öldürme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/1997 tarihli ve 1997/141 iddia nolu iddianemesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/1999 tarihli ve 1997/112 esas, 1999/564 sayılı kararı ile sanıkların müsnet suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir aleyhlerine delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verildiği, bu karara karşı katılanlar vekilinin temyiz yoluna başvurduğu,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12/02/2001 tarihli ve 2000/300 esas, 2001/463 karar sayılı ilâmı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilerek mahkemece verilen beraat kararlarının onandığı ve bu tarihte kesinleştiği;

29/08/1998 tarihinde ...'nun öldürülmesi olayı ile ilgili olarak ..., ... ve ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/1999 tarihli iddianamesi kamu davası açıldığı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2004 tarihli ve 1991/31 esas, 2004/40 sayılı kararı ile sanıkların kan gütme saikiyle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, bu kararın temyiz aşamasından geçerek kesinleştiği, aynı olayda firari sanık olarak aranan ...'nın 22/08/2002 tarihinde yakalandığı,

bu olayla ilgili olarak 25/08/2002 tarihinde karakolda alınan ifadesinde ve 24/08/2002 tarihinde yaptırılan yer gösterme işlemi sırasında maktüller ... ve ...'in öldürülmesi eylemini ... ve ...'ın azmettirmesi sonucu ... ve ...ile birlikte gerçekleştirdikleri yönünden beyanda bulunduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2016 tarihli, 2016/259 iddia nolu iddianamesi ile ... ve ... hakkında ... ve ...'i tasarlayarak öldürme suçlarından cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı,

...'nın beyanı esas alınarak ... ve ...hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 25/01/2016 tarihinde yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulduğu, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli, 1997/112 esas sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK'nun 311. maddedeki şartları taşımadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının bu karara karşı yaptığı itirazında itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 tarihli, 2016/314 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği,

bu karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/06/2016 tarihli yazısı ile ...'nın ifadesi, yer gösterme tutanağı ve kaset çözümünün CMK'nun 311. maddesi kapsamında yapılacak değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin kabule değer olabileceği gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu;

Ceza Muhakemesi Kanununun 311. maddesinde hükümlü lehine yargılanmanın yenilenmesi nedenlerinin gösterildiği, bu nedenlerin;

a- Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliğinin anlaşılması,

b- Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçekdışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa,

c- Hükme katılmış olan hakimlerden biri, hükümlünün neden olduğu kusur dışında aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir cezayla mahkumiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise de,

d- Ceza hükmü Hukuk Mahkemesi'nin bir hükmüne dayandırılmış olup ta bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hükümle ortadan kaldırılmış ise,

e- Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanmasıyla mahkum edilmesini gerektirecek bir nitelikte olursa,

f- Ceza hükmünün Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Protokollerinin ihlali suretiyle verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararıyla tespit edilmiş olması,

Ceza Muhakemesi Kanununun 314. maddesinde sanık veya hükümlünün aleyhine yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin gösterildiği, bu nedenlerin;

(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış olan bir dava aşağıda yazılı hâllerde sanık veya hükümlünün aleyhine olarak yargılamanın yenilenmesi yolu ile tekrar görülür:

a) Duruşmada sanığın veya hükümlünün lehine ileri sürülen ve hükme etkili olan bir belgenin sahteliği anlaşılırsa,

b) Hükme katılmış olan hâkimlerden biri, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte olarak görevlerini yapmada sanık veya hükümlü lehine kusur etmiş ise,

c) Sanık beraat ettikten sonra suçla ilgili olarak hâkim önünde güvenilebilir nitelikte ikrarda bulunmuşsa,

Şeklinde tahdidi olarak sayıldığı, bu nedenlerin bir yada birkaçının gerçekleşmesi halinde kesinleşmiş bir davanın sanık veya hükümlünün lehine ve aleyhine olarak yargılamanın yenilenmesi yolu ile tekrar görülebileceği;

Ceza Muhakemesi Kanununun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde "...yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte..." olmasının, sanık lehine yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak öngörüldüğü, sanık veya hükümlü aleyhine yargılamanın yenilenmesi yoluna ancak duruşmada sanığın veya hükümlünün yararına kullanılan ve hükme etkili olan bir belgenin sahteliğinin anlaşılması,

hükme katılan hakimlerden birinin aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir cezayla hükümlülüğünü gerektirecek nitelikte sanık veya hükümlü yararına görevini yerine getirmekte kusurlu olması yahut sanığın beraat ettikten sonra suça ilişkin olarak Hakim önünde güvenilebilir nitelikte ikrarda bulunması hallerinde gidilebileceği, somut olayda CMK'nun 314. maddesinde sınırlı olarak sayılan sebeplerden hiçbirisinin gerçekleşmediği anlaşılmakla.

İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli, 1997/12 esas sayılı Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar aleyhine yapmış bulunduğu yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığından reddine ilişkin vermiş olduğu karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 tarihli ve 2016/314 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden,