Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4401 K.2017/1819

TCK.nun 149/1-c-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında; 765 sayılı TCK'nun 64, 450/7, 59, 31, 33, 495/1, 522/1, 59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiği, buna göre somut olaya bakıldığında;

Hükümlü hakkında nitelikli öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile yağma suçundan verilen süreli hapis cezasının 765 sayılı TCK'nun 73. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-a-) Hükümlü hakkında kesinleşen ve uyarlamaya konu mahkumiyet hükmünde, eylemin yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme olarak nitelendirilmesine, tasarlama suçundan kurulan bir hüküm bulunmamasına rağmen, lehe yasa karşılaştırması sonucu yazılı şekilde temel ceza belirlendiği sırada ve gerekçede eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

b-) Kabule göre; tasarlamanın kabulü halinde 765 sayılı TCK'na göre kurulan ve kesinleşen hükmün daha lehe olması nedeniyle uyarlama isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yönünden yeniden değerlendirme yapma zorunluluğu,