Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4501 K.2018/172

Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirmeden CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat. 2-) Sanık ... hakkında; Katılan ...'ı kasten silahla yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası, Hakaret suçundan TCK'nun 129/3, CMK'nun 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ...’a karşı eyleminin suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verildiği, sanık ... hakkında;

mağdur ...’a karşı hakaret suçundan hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle TCK.nun 129/3 ve CMK’nun 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, meşru

savunmanın şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinden dolayı az indirim yapıldığına vesaireye, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

1- Sanık ... hakkında; mağdur ...’a karşı hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirtme suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdur ... ile arasında husumet bulunan sanık ...'in karşılaştıkları, tartışıp birbirlerine küfür ettikleri, mağdurun bıçakla üzerine yürümesi üzerine, sanık ...'in yanında taşıdığı ruhsatsız tabancasını çıkarttığı, korkan mağdurun sırtını sanığa dönerek kaçtığı sırada sanığın tabancayı doğrultarak sol lomber ve sağ lomber bölgelerden, karaciğer segment dış yüzeyde laserasyon, transvers kolonda perforasyon, duadenum 3. kıtada iki adet giriş çıkışlı perforasyon oluşturacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde iki isabetle mağduru yaraladığı, mağdurun yere düşmesi üzerine amacına ulaştığını düşünen sanığın atışlarına devam etmediği olayda;

a) Sanığın eyleme bağlı olarak öldürme kastı açığa çıktığı halde kasten öldürmeye teşebbüsten makul oranda cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme ile kasten silahla yaralama suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan hakaret ve bıçakla tehdit eylemlerinin ulaştığı boyut dikkate alındığında, asgari orana yakın bir ceza indirimi yerine yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

c) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,