Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4533 K.2018/830

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, ...'yü kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının ve ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, teşebbüs, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz dilekçelerinde bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin 22/02/2018 tarihli temyiz duruşmasında haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık hakkında ...'yü kasten öldürme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık hakkında Mustafa'yı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dökümü yapılan yargılama giderlerinin kısa kararda gösterilmemesi ve gerekçeli kararın 3. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması, yerinde düzeltilebilir ve tamamlanabilir eksiklik olarak görülmüştür.

Ancak,

1-Sanığın fırın sahibi maktulu gürültü yaptığı gerekçesiyle yakın mesafeden karın bölgesine üç el ateş etmek suretiyle vurarak öldürdüğü, bu sırada fırın işçisi olan katılan ...'nın müdahale etmek istemeye çalışması üzerine, bu kez katılanı yakın mesafeden hedef gözeterek ona doğru da birkaç el ateş ettiği olayda; sanığın katılan ...'ya yönelen eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2-Hükme esas teşkil eden kısa kararda katılan ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulmasına karşın gerekçeli kararda suç tamamlanmış gibi katılan ...'nın yaralandığından bahsedilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

3-6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesindeki gün para cezasının azami haddinin 100 gün olduğu gözetilmeden temel gün para cezasının 120 gün olarak tayini,

4-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulurken gün karşılığı adli para cezası hesaplanırken TCK'nun 52/2. şeklinde uygulama maddesinin gösterilmemesi,

5-Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin tatbiki sırasında Anayasa mahkemesi'nin 08/10/2015 gün ve 214/140 E,2015/85 K sayılı iptal kararındaki hususların gözetilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmekle hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'nun Kanunun 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/02/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yüzüne karşı 01/03/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.