Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4543 K.2018/170

b) Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçu: TCK'nun 81, 35, 29, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 3 ay 10 gün hapis cezası, c) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu: TCK'nun 81, 35, 29, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurların piknik yaptıkları sırada, içinde sanığın arkadaşlarının bulunduğu otomobilin yanlarından hızla geçmeleri üzerine, mağdurların aracın arkasından uyarın amacıyla bağırdıkları, ardından sanığın grubuyla birlikte gelerek mağdurlara sopalarla saldırdıkları, bu saldırı esnasında sanığın burnunda hafifçe yaralandığı ve "bunun hesabını soracağım" diyerek oradan ayrıldığı,

bir süre sonra sanığın olay yerine gelerek av tüfeğiyle yaptığı atışlar sonucunda, mağdurları öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdurlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı gibi, sanığın yaralanmasının da tahrikte dengeyi sanık lehine bozacak boyuta ulaşmadığı anlaşıldığı halde, sanık lehine her bir mağdura yönelik eylemi nedeniyle haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin mağdurlar ...,

S/2

... ve...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden;

sanık ve müdafiinin suç vasfına vesaire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;