Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4636 K.2017/1822

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nUn 448, 62, 59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK'nun 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-) Kabule göre;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2006 tarih ve 2006/10-124 esas, 2006/165 sayılı kararı uyarınca, uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmaz ilkesi de dikkate alınarak;

Sanığın, mağduru yüz, baş, kol, karın, ense ve omuz bölgesinden yedi bıçak darbesiyle jejenumda yaralanmaya ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine hiç isabet almayan durumlarda uygulanma olasılığı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,