Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/472 K.2016/1939

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre cezaların toplanmasına ilişkin karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus infaz aşamasında re'sen dikkate alınması mümkün görülmüştür.

2-) Hükümlü . ve müdafiinin 20.10.2014 tarihinde yüzlerine karşı tefhim edilen hükme yönelik, bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen 28.10.2014 günlü hükümlü müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilerek, nitelikli öldürme suçundan verilen hükmün re'sen temyize tabi olması nedeniyle bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

.hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/8,59/1,31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay.

Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında Kanuna aykırı cihet görülmediğinden, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin hükümlü hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamalnın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de.