Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4771 K.2017/5023

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin gerekçenin dosya içeriğine uygun olmadığına, tanık beyanına itibar edilmediğine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın sevk ve idaresinde bulunan otobüs ile katılanın arkadaşı olan ...'nın sevk ve idaresindeki araca çarptığı ve durmayarak yoluna devam ettiği, bunun üzerine katılan, ... ve ...'ın bir başka araçla sanığı takip ettikleri ve sanığın aracını parkettiği yere geldiklerinde araçlarından inerek sanığa neden araca çarpmasına rağmen durmadığını sormaları üzerine sanık ve yanında bulunan ... ve ... ile tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın sopa ile katılanın kafasına vurarak yaşam fonksiyonlarını ORTA (3.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

1-TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar

ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl cezaya hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık ile katılan arasında yaşanan tartışmada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği anlaşılmakla, haksız tahrik nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 29.maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,