Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4804 K.2018/1005

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ın, olay günü 337 promil alkollü olduğu halde aracı ile seyir halindeyken maktul ...’ya çarptığı, maktulun çarpmanın etkisiyle havalanarak önce aracın kaputunun üzerine akabinde aracın önüne düştüğü, arabanın altında yaklaşık 25 metre sürüklendiği, olayı gören tanıkların, maktulun aracın altında olduğunu, sanığı aracı durdurması konusunda uyarmalarına rağmen, sanığın arabayı önce geriye sonra ileri takarak maktulün üzerinden bir kez daha geçerek ölümüne sebebiyet verdiği olayda; TCK'nun 21. maddesi uyarınca sanık hakkında üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 21 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’e yönelik olası kastla öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden.