Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4957 K.2017/1176

TCK.nun 86/2, 29, 62, 52/2 ve 52/4. Maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası, Hakaret suçundan, TCK.nun 129/son. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine, 2-Katılan sanık ... hakkında; TCK 81, 35, 29, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, Hakaret suçundan, TCK.nun 129/son.maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine. .

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın süresine göre müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca,

b) Sanık ... ... hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezası kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından ve suç vasfına yönelik temyiz talebi de olmadığından bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

Ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ... ...’ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

sanıklar ... ve Murat ...’ın karşılıklı hakaret suçlarından ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanıklar müdafilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,