Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4984 K.2018/213

: Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçlarından CMK'nun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; a)O1uşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ve arkadaşlarının suça sürüklenen çocuğun beklediği ekili tarladan geçmek istemeleri nedeniyle çıkan ve kavgaya dönüşen tartışmada, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitinin mümkün olmadığı ve oluşan şüphenin suça sürüklenen lehine yorumlanması gerektiği nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükmü uygulanıp TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen mağdurun, TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında çocuk vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanırken kanuni dayanak olan ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

d) Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği dikkate alınmayıp, TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 24/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.