Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5206 K.2018/1469

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden katılanların cezanın az olduğuna, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eylemin taksirle gerçekleştiğine, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın eşi olan ...'ın, çocukluğundan beri tanıdığı ve aynı köyde yaşayan ...isimli şahısla duygusal yakınlığının bulunduğu, maktulün sanık ... ile evlendikten sonra da zaman zaman bu şahısla görüşmeye devam ettiği, komşuluk ve sosyal çevre ilişkileri ile açıklanamayacak şekilde eşinin bilgi ve rızası dışında uygunsuz yer ve zamanlarda buluştukları, ...'nın temin ettiği cep telefonu ile gizlice haberleştikleri ve ...'nın beyanına göre cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın bütün detaylarını bilmemekle beraber bu durumdan haberdar olduğu ve birçok kez eşini ikaz ederek aile birliğini sürdürmeye çalıştığı,

maktul ...'nın da bazen inkar etmek suretiyle kendini savunarak sanık kocasına bağlı kalacağına söz verdiği, buna rağmen ilişkisini sürdürdüğü ...ile olay günü köy dışında buluşmak üzere mesajlaştıkları, sanığın da sonradan giderek eşini köyün dışında ... mevkiinde bulduğu, karşılaştıklarında ...'nın telaşlanarak elindeki cep telefonunu şalvarına saklamaya çalıştığı ancak sanığın telefonu bulduğu, maktulün mesajları kontrol ettirmek istememesi üzerine aralarında gelişen ve içeriği tam olarak bilinemeyen tartışma sonucu sanığın yanında getirdiği av tüfeği ile ateş ederek eşini öldürdüğü olayda;

Maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin nitelik ve derecesi ile devamlılığı karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d ve haksız tahrik nedeniyle 18 yıl ile 24 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29/1. maddeleri uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve uygulamanın devamının da buna göre yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

28/03/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 29/03/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.