Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5239 K.2018/256

TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, Katılan ...'a karşı eylemi için; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar İsa ve Serkan vekilinin temyiz dilekçeleri kapsamının "sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama" suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1)Sanık ... müdafiinin hükmolunan cezaların miktarları itibariyle yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. 2)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, katılan ... vekilinin sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan da cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ... ile aralarında adli mercilere de yansımış husumet bulunan sanık ...'in diğer mağdur olan Serkan ile herhangi bir husumetinin bulunmaması, mağdur ...'ın vücudunda bulunan her iki kesici alet yaralanmasının da basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun bildirilmesi ve mağdur ...'ın görevsizlik kararı verilen Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli duruşmasında sanığın kendisini yaraladıktan sonra eylemine devam etmeyerek olduğu yerde durduğuna ilişkin anlatımları karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek,

sanık ...'in eyleme bağlı olarak öldürme kastını ortaya koymak suretiyle mağdur ...'yı iki tanesi batına nafiz olup dalak alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli olarak yitirilmesi niteliğinde olan dalak ve ince bağırsak yaralanmalarına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde toplam üç bıçak darbesi ile yaraladığı olayda, mağdur ...'a yönelik olarak da aynı kasıt altında hareket ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden,

sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık hakkında kastın bölünmesini gerektirir bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle mağdur ...'a yönelik olarak da kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

4)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik ise kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine,

katılan ... vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, teşdiden ceza tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,